zaterdag 31 juli 2010

Tweehonderd tweeëntwintig

Tweehonderd tweeëntwintig

Alles in deze blog berust op waarheid, geen enkele overeenkomst met de werkelijkheid berust op toeval

Laten we haar L noemen, uit te spreken als Elle, hoewel ze geen woord buitenlands spreekt, enkel Fries. Ze heeft twaalf banen gehad en dertien ongelukken, lijdt onder een ontbonden huwelijk, heeft geen contact meer met haar kind, heeft een eigen onderneming, die meer kost dan oplevert. Ze woont in een te grote huurwoning, haar onderhuurders vertrekken zonder uitzondering binnen enkele weken, zonder te betalen en spoorloos

L zelf is nu ook spoorloos
Ik kende haar via Twitter, we hadden telefoonnummers en mailadressen uitgewiseld. ´s Nachts had ik vaak lange gesprekken met haar, over recht en onrecht, over kunst en literatuur, over politiek en samenleving, over de ondragelijke leegte van mijn leven, over haar toekomstdromen en over het leven van de stad A, waar zij woonde en niemand kende

We hadden zelfs een afspraak gemaakt, een afspraak om elkaar te ontmoeten. In A, op de tweede vrijdag van de maand juni, om bij het genot van een lekker maal in Restaurant Oblomov in real life gedachten uit te wisselen over de zaken die ons werkelijk bezighouden

In het weekeinde voor die vrijdag belde L me op ... onverwacht, midden op de dag
“Mag ik je iets vragen?”
Natuurlijk mag zij mij iets vragen! En ik heb al een vermoeden wat ze wil vragen. Ze heeft geld nodig, staat rood, kan niet meer pinnen, heeft eten nodig, voor zichzelf en haar huisdieren
Ik vraag L hoeveel nodig heeft, en voor hoelang
“Over een paar weken worden mijn facturen betaald, maar ik moet nú Ziggo betalen, NUON betalen, boodschappen doen. Ik heb wel een paar honderd euro nodig. En ik betaal over een paar weken terug, met rente!”
Na twee scheidingen en drie kinderen, met veel alimentatieverplichtingen, met de lasten van een tophypotheek op een onverkoopbaar huis, moet ik spaarzaam leven, om het hoofd boven het water te houden. Maar ik heb wel een beetje gespaard, om in juli/augustus iets leuks met de kinderen te gaan doen; ze hebben dan immers zomervakantie. Als ik begin juli het geld terug krijg, kan ik wel even €222,22 spaargeld missen. Dus maak ik dat bedrag aan L over
“Duizend maal dank! Eeuwige roem zal jouw deel zijn!”

Op donderdag, de dag voor we elkaar zouden ontmoeten, meldt L dat het misschien geen goed idee is om op vrijdag te gaan eten in Restaurant Oblomov. Ze voelt zich ziek, heeft overgegeven en last van diarree
Een gevoel vol wantrouwen bekruipt mij. Wil zij mij wel ontmoeten? Is alle contact (de tweets, de mails, de telefoongesprekken) slechts bedoeld geweest om mij geld afhandig te maken?
Ik zeg de tafelreservering bij Oblomov af en schrijf een mail aan L
Ik schrijf over uitstel of afstel, ik schrijf over het feit dat ik die €222,22 wel omstreeks 1 juli terug wens te ontvangen, vanwege mijn vakantie met mijn kinderen
In de reactie die ik ontvang, lees ik de meest ernstige verwensingen en bedreigingen. Ik ben verbaasd en uit het veld geslagen
Sinds 30 juni check ik dagelijks mijn bankrekening, mijn afschrijvingen en bijschrijvingen, zie ik dagelijks hoeveel inkomen zinloos verdwijnt naar hypotheekverstrekkers, hoeveel inkomen doorgesluisd wordt vanwege alimentatie aan kinderen met wie ik veel te weinig samen ben, zie ik zelfs geen deel van die €222,22 terugvloeien op mijn bankrekening
Sinds diezelfde 30 juni schrijf ik ook wekelijks een mail aan L, om haar te herinneren aan haar belofte mij terug te betalen; maar ik krijg geen enkele reactie, niet op Twitter en niet per mail

Ik schaam me, schaam me omdat ik te goed van vertrouwen ben geweest, omdat ik ben uitgegaan van het positieve in de mens, omdat ik in een valkuil ben gestapt door een paar honderd euro uit te lenen
De geplande week, met mijn drie kinderen, heb ik moeten afzeggen; ik heb er even geen geld voor, ik moet eerst weer sparen ... gelukkig hebben die drie lieverds wel leuke vakantieweken met hun moeders beleefd

3 opmerkingen:

  1. Tsja, helaas gebeurd het op die manier met enige regelmaat...

    Wil je je verhaal ook (in het Engels) plaatsen op www.scamwarners.com ? Dat is een site die zich juist richt op het waarschuwen voor dit soort type oplichters (want dat zijn het eenvoudigweg).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit zegt meer over de goedheid van jou dan de slechtheid van haar.
    Je moet je nooit schamen voor je eigen goedheid. Plaatsvervangende schaamte naar haar toe zou meer op zijn plaats zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. 'k zou er, denk ik, net zo hard in gestonken zijn! En met jou nog velen, dat weet ik zeker. Is een harde en nare les om te leren: niet alle mensen zijn goed. Maar naar men zegt, zitten er ook wel goeie tussen hoor. (Waar weet ik alleen niet :-))
    En ik sluit me volledig bij Anja aan: JIJ hoeft je nergens voor te schamen!!!!

    BeantwoordenVerwijderen