zaterdag 21 augustus 2010

Einde voor "De Nachtdienst"

Het is zaterdag, zaterdag 28 augustus. We schrijven het jaar 2010.
Zornig is naar het noorden gereisd, Kampen en Kropswolde voorbij, Groningen uit en Hamburg voorbij, Denemarken door, het Skagerag over, verder naar het noorden.
Het noorden, waar de lange zomernachten inmiddels beginnen plaats te maken voor donkere dagen.
Zornig vindt een hotel, in een klein en pittoresk dorp.
De hotelkamer maakt hem blij, vanwege het bloemetjesbehang en het uitzicht over een fjord! Zornig wil nog een paar teksten schrijven, omdat die nog geschreven moeten worden, om die teksten per email naar de achterblijvers in Nederland te sturen, zodat hij zijn laatste gedachten op een rijtje kan zetten, ordenen, een plek geven en om zelf rust te vinden.
Rust?
Eerder stilte!
Hij heeft veel geschreven aan @denachtdienst, heeft soms gebeld, werd soms gebeld, om zijn verhaal te doen, live op zender; en soms werd hij geciteerd. De uitzendingen van @denachtdienst waren meer dan eens het hoogtepunt van zijn weekeinde.
Voorbij!
Er is nog één nacht te gaan, met @denachtdienst; de nacht die voor hem ligt, een nacht voor ons (luisteraars), een nacht met hen (Johan & Astrid), een nacht door allen (de inbellers).
Zornig typt zijn teksten, deze tekst is de laatste, aan de redactie van @denachtdienst.
Hij verpakt zijn woorden in een PDF-file, die hij als attachment aan de AVRO verzendt: zijn laatste woorden, verzonden in een mail, vervlogen in de nacht.
Dan kan de laptop uit, in een doos, terug naar leverancier.
Het is een uur na middernacht, als Zornig het hotel uitloopt. Oortjes in en Radio-1 aan.
Astrid en Johan, hun stemmen, hun stellingnamen, hun vragen scheuren door zijn ziel, voor de laatste keer! Het afscheid is gekomen, voor @denachtdienst, voor de presentatoren, voor de redactie/productie en voor de luisteraars; dus ook voor Zornig!
Hij loopt verder naar het noorden en luistert de nacht door, naar de laatste verhalen in de laatste @denachtdienst.
Weldra is het voorbij ...
Moe zakt Zornig tegen een boom, aan de rand van van de Fjord, 40 meter boven het water, 40 meter boven een afgrond. Het laatste uur is aangebroken, het laatste uur van @denachtdienst.
Gestaag nadert het einde ...
Nog slechts een paar minuten en ook de batterij van zijn radio is bijna leeg; nog een paar minuten en dan is het over en uit, definitief voorbij; het klokje tikt richting zeven uur; de laatste woorden, van Astrid en Johan, die zeggen hoe leuk het was, al die jaren is geweest, hoe mooi de programma´s waren, dankzij alle inbreng van luisteraars, met hun verhalen en hun overpeinzingen.
En dan is het stil ... heel stil!
En Zornig valt in slaap, in een diepe en droomloze slaap, valt in diep slaap voorover, een meter of 40, om niet meer wakker te worden.
De @denachtdienst is voorbij, afgelopen en uit.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen