zaterdag 29 januari 2011

Karel Stroes neemt afscheid

De afgelopen 23 jaar was Karel Stroes wiskundeleraar aan het Nostradamus College, stagebegeleider voor studenten van de universiteit, secretatis van de vereniging van wiskundeleraren, part-time verbonden als medewerker aan het instituut voor leerplanontwikkeling en onbezoldigd auteur van een lesmethode.
Karel Stroes maakte lange dagen, op school met 28 lesuren, thuis met lesvoorbereiding en correctiewerk, op school bij het voor- en nabespreken van lessen met zijn stagiaires, ´s avonds met vergaderingen en secretariaatswerk voor die vereniging van wiskundeleraren, op de woensdagmiddag en -avond op het instituut voor leerplanontwikkeling, ´s zaterdags op kantoor bij de uitgever met collega-auteurs van die lesmethode.
De leerlingen dweepten met Karel Stroes. Hij had geduld, hij luisterde, hij hielp echt ... en niet alleen bij het leren van wiskunde.
Na de fusie met Scholengemeenschap Varadero, besloot de nieuwe schooleiding, de nieuwe wiskundevakgroep een andere lesmethode in te voeren, een andere didactiek te implementeren. Karel Stroes had zich verzet, met zijn kennis van moderne didaktiek der wiskunde, met zijn inzicht in wat jonge mensen werkelijk bezig houdt en kan boeien.
Nachtenlang had Karel Stroes wakker gelegen, worstelend vanwege zijn passie voor onderwijs, voor het begeleiden van jonge mensen en vanwege de koers die zijn school en zijn vakgroep had gekozen.
Op maandag 25 januari klopte Karel Stroes aan bij de schooldirecteur, bij Joop den Oude.
Karel had zijn besluit genomen, hij wenste niet te werken met die andere lesmethode en hij weigerde de vastgestelde didaktiek te hanteren.
"Dan moet je ontslag nemen! Je hebt geen andere keus", zei Joop, de directeur, die enerzijds een naderend kostenvoordeel zag en anderzijds het probleem om de aanstaande vacature te vervullen.
En zo geschiede; Karel Stroes heeft zijn ontslag ingediend en zal na de eindexamens in mei afscheid nemen, afscheid van de school die hij dan 24 jaar heeft gediend, van het vak waarvoor hij leeft, van de leerlingen die hem tot in lengte van jaren op handen zullen dragen.
Bij zijn afscheid eind mei krijgt Karel Stroes een mooie vulpen van de schoolleiding, een boek over geschiedenis van de wiskunde van zijn vakgroepsgenoten, een bos bloemen van de ouderraad en mooie woorden van Joop den Oude.
De volgende dag is hij werkeloos en zonder inkomen.


HOE ANDERS GAAT DAT BIJ DE PUBLIEKE OMROEP ?? !!!
Karel Stroes las het in de krant; Hans Laroes neemt ontslag maar de directie van de NOS blijft hem doorbetalen, omdat Hans Laroes zoveel heeft betekend, al die jaren.
Laten we wel zijn: Hans Laroes heeft al die jaren salaris ontvangen, in ruil voor al die bijdragen aan de NOS, aan de omroep, aan de samenleving.
Waarom gaan we, uit publiek geld, salaris blijven betalen aan een medewerker na diens ontslag?
En wie is die Jan de Jong, die meent belastinggeld te mogen weggeven aan iemand die straks niet meer voor de NOS werkt?
BLIJFT SCHREEUWEN TEGEN BEZUINIGING, maar het zou wijzer zijn eerst na te denken!

2 opmerkingen: