zondag 8 juni 2014

Dichter op Vlieland (6)

Inspiratieloos.

Nee, ik ben niet inspiratieloos. Ik ben nooit inspiratieloos. Integendeel! Meestentijds spookt zoveel inspiratie door mijn hoofd, dat ik niet weet waar te beginnen met schrijven, tekenen, zingen en dan moet ik ook nog een symfonie componeren.
Zelfs als ik slaap inspireer ik er lustig op los. Zo droomde ik de afgelopen nacht over dingen die ik hier beter niet kan opschrijven. Dat zou alleen maar lezers kosten en zoveel lezers heb ik toch al niet.
Vanochtend dronk ik zoals iedere ochtend, koffie op het terras van Het Praethuys. Naast mij zat een leuke vrouw, een gezellige vrouw, een Zeeuws meisje. We raakten aan de praat. We raakten talloze onderwerpen aan, zoals zeilen tussen de Cycladen, echtscheidingen, kleinkinderen, interactieve televisie, zonwering en overmatig alcohol gebruik. Het was elf uur, zij moest nog ontbijten en bestelde derhalve een uitsmijter.
Een mooie vrouw, een aantrekkelijke vrouw, een ondeugende vrouw. Maar inmiddels weer aan de vriend, een vriend die zijn roes nog ligt uit te slapen, met wie zij morgen weer van Vlieland vertrekt.
Als zij weg is, als ik weer alleen achter de zoveelste kop koffie zit, kijk ik verder. Niet dan mijn neus lang is, maar wel naar het voorbij slenterende plebs. Te dikke vrouwen, te dunne vrouwen, te jonge vrouwen, te oude vrouwen, vrouwen met een man, vrouwen met een vrouw, en ... een volwassen man in een voetbalshirt.
Ik vind daar wat van, van volwassen mannen in een voetbalshirt. Een verlopen kop boven en een te dikke buik in een voetbalshirt. Eens strompelend en rochelend voetbalshirt: BVB Dortmund.
Het ziet er dom uit en is volstrekt inspiratieloos.

zaterdag 7 juni 2014

Dichter op Vlieland (5)

Het is niet altijd Pinksteren.

Ik werd vanochtend, zoals iedere ochtend hier op Vlieland, wakker getoeterd door de misthoorn van de MS Vlieland. Eén mistkreet vlak voor 7 uur, gevolgd door drie vertrekkreten om precies 7 uur.
Het eiland is sinds gistermiddag overspoeld met vrome mensen, die Pinksteren gaan vieren op Vlieland, in hun vakantiehuisjes, op het strand of in de duinen.
Wat mij betreft liever niet in de duinen, want ik heb een heel andere afspraak in die duinen, in een duinpan, waarover ik een andere keer en via een ander medium graag zal berichten.
Ik moest ineens denken aan Rob Oudkerk, die PvdA-er, die zijn vrouw bedroog en neukte met heroïne-hoertjes, die het telkens weer over Kut-Marokkanen had en die nu dus een eigen radioprogramma heeft. Op radio-1, net als Joop.nl-grootgraaier Fransisco van Jole, @2525.
Zouden van Jole, Oudkerk, zijn heroïne-hoertjes en die Kut-Marokkanen waarom wij Pinksteren vieren? Zouden al die Vlieland-gangers weten waarom zij een lang weekend mogen genieten van zon, zand en zee?
Tijdens de lunch vertelt de man aan de tafel naast mij, dat hij Vlieland heeft ontdekt dankzij dokter Deen. Dokter Deen zaaide geen papavers, maar ik herinner me Monique van de Ven vooral uit de filmversie van Turks Fruit.
Welk eiland links en rechts ligt, vraagt hij. Ten westen en ten oosten, bedoelt hij.
Aardrijkskunde was kennelijk niet zijn favoriete vak, op de basisschool. En ik schat in dat deze mij ook niet kan uitleggen wat er morgen over ons heen gestort zal worden.
Geen regen, dat klopt. En gelukkig is het niet altijd Pinksteren.

vrijdag 6 juni 2014

Dichter op Vlieland (4)

Jammer dat ik geen tattoo heb?!

Hij heet Theo. Is ooit uitgever geweest, te Amsterdam. Uiteraard, want alle zichzelf respecterende uitgevers hebben zich gevestigd in te dure panden binnen de grachtengordel.
Na zijn pensionering heeft Theo Amsterdam verlaten, is hij verhuisd naar Vlieland. De Vlielanders vinden hem inmiddels ook een Vlielander. Hij heeft kennelijk aan de inburgeringseisen voldaan.
Theo nestelt zich op de barkruk naast mij.
Hij is een bescheiden mens, niet vooringenomen en niet nieuwsgierig. Dus vraagt hij meteen honderd uit, wie ik ben, waar ik vandaan kom, waarom ik hier alleen ben, of ik hier wel vaker kom.
De barkeeper schenkt hem ongevraagd een glas whisky in, het merk van zijn voorkeur. Theo giet het glas in een keer achterover, bestelt een volgende glas whisky en zegt tegen mij: "ik kom hier eigenlijk nooit meer, ik drink ook niet meer."
Ik heb Theo de vorige dagen ook in dit café gezien en vanochtend liep hij de slijterij uit, met een tas vol flessen.
"Overigens," zegt hij, "bierdrinkers zijn domme mensen, vooral bierdrinkers die hier aan de bar zitten, die zijn de allerdomsten."
Ik bestel nog een biertje voor mij, en een glas whisky voor hem.
"En dat onze Koning naar Sochi ging, dat is toch ook schandalig!"
Ik zeg dat ik Arthur Japin schandalig vind, met zijn driehoeksverhouding. Net als Paul de Leeuw, de schreeuwlelijker die mij tot homohater heeft gemaakt.
Of ik nog een bier wil, vraagt hij. Ik zeg dat ik geen bier meer belief, maar Theo negeert mijn afwijzing, bestelt een grote bier voor mij en een dubbele whisky voor zichzelf.
"Ik heb mij niet voortgeplant," delibereert Theo verder. "Mensen die zich voortplanten zijn net apen. Ze begrijpen niets van het genot dat je met een partner kunt beleven, ze denken alleen aan nageslacht. Alsof er al niet voldoende bierdrinkende apen op onze aardkloot rondlopen."
Ik vertel Theo dat ik drie kinderen heb, uit twee huwelijken.
"Wat vind jij trouwens van tattoos? Ik vind dat maar niets, opzettelijk, bewust je lichaam met rare tekeningen verminken. Dat meisje bijvoorbeeld, dat hier op het terras serveert. Zij liet onlangs een bierviltje vallen en boog voorover om dat viltje op te rapen. Boven haar bilnaad zag ik die vlinder op haar blanke huid. Zo ontzettend lelijk!"
Ineens vind ik het jammer dat ik geen tattoo heb.

donderdag 5 juni 2014

Dichter op Vlieland (3)

Waarom sommige vrouwen nooit aan de man geraken.

Ze smeert dieet-halvarine op haar bruine boterham. Omdat dat gezonder is, dieet-margarine en bruinbrood. Ze belegt haar boterham met kaas en een paar komkommerschijfjes. Ze snijdt de boterham in kwarten en propt het eerste kwart in haar mond. Ze kauwt niet, de smakt. Voordat ik met mijn ogen kan knipperen, is het tweede kwart van de boterham ook in haar mond verdwenen. Vervolgens slurpt ze een paar slokken koffie naar binnen.
Ze smeert dieet-margarine op haar bruine boterhammen. acht boterhammen schrokt ze op, drie eieren en tussendoor twee croissantjes voor het lekker.

Dieet-margarine en bruinbrood, omdat dat gezonder is. Maar je raak er niet van aan de man.

woensdag 4 juni 2014

Dichter op Vlieland (2)

Het zal je maar gebeuren.

Je hebt ingecheckt bij de hotelreceptie, je strompelt de trap op met je veel,te zware reistas en je ex-genoot komt je tegemoet. Ze blijkt in hetzelfde hotel te logeren als jij, met haar nieuwe partner.
Ik heb dat vaker, dat ik trouw, dat ik vader word, dat we gaan scheiden en dat zij vervolgens een andere man aan de haak slaat. Die andere man heeft meestal een mooier huis, meer geld op de bank en een 9 to 5 baan. Zij, die ex met haar mooie borsten, haar lekkere billen, haar lieve lach en haar vrolijke karakter, is de moeder van mijn jongste dochter. Die dochter zie ik nooit meer, die vindt het luxe leventje met haar moeder en dier nieuwe man wel prima. Ze kan mij missen, zolang ik de kinderalimentatie maar op tijd betaal.
De nacht verloopt onrustig. Uit de kamer naast de mijne klinken geluiden die ik liever niet had willen horen: gehijg, gesteun, geschreeuw.
Slapen doe ik die nacht nauwelijks. Als eerste schuif ik aan het ontbijt aan. Zo snel mogelijk haast ik me het hotel uit, voor een wandeling door de duinen en over het strand.

Niet dat het mij is overkomen, maar het zal je maar gebeuren.

Dichter op Vlieland (1)

Cornetto's als ontbijt.

Nadat MS Vlieland de Dorpstraat is binnengevaren, spring ik over de reling en maak ik een zachte landing in LoodsHotel Golfzang. Het hotel heeft geen sterren en dat kun je aan alles zien, merken, ruiken, voelen.
Geoffrey, de barkeeper het Loodscafé, heeft al een meter bier voor mij getapt, om mijn terugkeer na 57 weken afwezigheid gepast te vieren.
Ondertussen is het opgehouden zachtjes te regenen en drie stevige tantes komen het café binnen drijven. Zij bestellen de nodige exotische bieren in een tempo waar zelfs ik U tegen zeg. Binnen korte tijd fluisteren zij zo luid, dat ze de muziek overstemmen.
Een viertal Duitse hanggroepjongeren stormt het etablissement binnen, willen bier en sigaretten. Maar zij zijn geen achttien en worden dus door Geoffrey resoluut de deur uitgewerkt.
De volgende ochtend, voor het ontbijt, zit ik buiten onder een afdakje te roken. Het Duitse viertal komt brallend voorbij. Elk van hen heeft een paar Cornetto's in de hand, kennelijk in plaats van een normaal ontbijt.

zondag 1 juni 2014

Dichter op Vlieland (0)



Eerdaags ben ik er weer, met letters, woorden, zinnen, verhalen. Dan ben ik er weer, op Vlieland.