maandag 30 november 2015

Neo-Communistische Stereotypen

Toen omstreeks 1980 duidelijk werd dat het failliete communisme en de bijbehorende dictatuur niet in staat zouden zijn het kapitalisme van de kaart te vegen, besloot de linkse elite het leed van de wereld te omarmen en uit te storten over onze samenleving.
Dat omarmen was ter meerdere ere en glorie van die linkse elite bedoeld. Dat uitstorten over de samenleving was bedoeld om iedere burger die wel iets van zijn leven probeert te maken, zwart te maken.
Succes is niet voor het individu bedoeld. En wie niet alle leed van de wereld op haar/zijn schouder neemt, is een slecht mens.
Het neo-communisme was geboren.
Tot mijn spijt moet ik lezer dezes mededelen dat het neo-comminisme geen haar beter is dan dat failliete communisme en streeft naar eenzelfde dictatuur, waarin de staat bepaalt wat goed is voor de burger, waarin de staat bepaalt wat de burger mag denken, waarin alles ten dienste zal staan van partij ... en de partij heeft altijd gelijk, dus de partij is goed.
Wie de door het partijkader uitgestippelde route volgt en onvoorwaarlijk haar/zijn leven geeft aan de partij, zal worden beloond, met bloemen, met medailles en met een staande ovatie tijdens (soms) een partijcongres of (meestal) een bijeenkomst van de plaatselijke acteigroep.
En de partij zal haar trouwe leden ondersteunen met kaderopleidingen, zodat leden van de partij in iedere discussie hun, nou ja het partij-woordje kunnen doen.

Ik moest daaraan denken, toen ik afgelopen zondag op twitter meldde dat de regen in mijn dorp inmiddels met bakken uit de hemel viel en daarop als reactie kreeg dat het in Costa Rica veel erger is, voor de mensen daar, met hun moesson.
Ik mag mij *vloek* niet eens verbazen over de hoeveelheid regen die omlaag valt, zonder dat de linkse elite mij probeert een schuldgevoel aan te praten.

Je kunt die neo-communisten herkennen aan hun taalgebruik, ze spreken in goed ingestudeerde stereotypen.

Jouw leed stelt niets voor vergeleken bij ...

Geen asielzoekers maar hoogopgeleide vluchtelingen ...

Het zijn maar peilingen ...

Vrienden, kameraden ...

Al die mensen met hun villa-subsidie ...

Onze tegenstanders lijden aan islamofobie, en daarom nu even geen aandacht voor homofobie, christofobie, atheofobie, misogynie en pedofilie

Je moet je niet door je angst laten leiden ...

Die andere mensen kennen niet alle details ...

Het is de schuld van ...

En je herkent dat schorriemorrie natuurlijk ook aan die staande ovaties voor hun leiders, de grote leiders die iedereen de weg wijzen naar een volstrekt fictieve illusie, de illusie van een heilstaat met heel veel standbeelden en rode vlaggen, met armoede voor iedereen en strafkampen voor wie de partij niet welgezind is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten