zaterdag 21 november 2015

WATSON en de islam

Weet jij wie Herman Hollerith was?
Ken jij Wim van Rooy?
Wie was Thomas J Watson?
Welk boek van David Gerrold werd in 1973 gepubliceerd?

Vragen, allemaal vragen.
Als je blijft lezen, weet je aan het einde van mijn verhaal een paar antwoorden.

De burgemeester van de Belgische gemeente Molenbeek kwalificeerde iedereen die zich hardop zorgen maakte over de islamisering van Molenbeek als islamofoob, als haatdragende nazi, als anti-democratische fascist. Want er is niets mis met de islam, noch met moslims.
Onze Linkse Elite, de bestuurders en politici van PvdA-huize (en aanpalende neo-communistische bewegingen) pamperen de moslim-gemeenschap in Nederland al sinds het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw, met onderwijs in eigen taal en cultuur, met subsidie voor anti-westerse, anti-democratische verenigen.
En erger, die Linkse Elite liegt de burgers dagelijks voor, die Linkse Elite ontkent bij voortduring de haar onwelgevallige werkelijkheid.
Zoals onze minister van BuZa, die (in het VARA radioprogramma 'Spijkers met Koppen') met droge ogen beweert dat we moeten oppassen met die Russen, want die Russen willen Assad in het zadel houden. Niets is minder waar. Vladimir Putin was de eerste wereldleider die hardop verkondigde dat Assad (op termijn) het veld zou moeten ruimen. Dat was ver voordat Obama stoere praat deed over een rode lijn. Iets met gifgas. Je weet dat nog wel.

Onze overheden (zowel die in Brussel als die in Den Haag en Berlijn en Stockholm en en en ...) ontkenden tot de avond van vrijdag 13 november 2015 dat er potentieel terroristen tussen die honderduizende asieltoeristen zouden zitten.
Het beeld van een kinderlijkje (van een veilig in Turkye opgevangen vluchteling, die naar Griekenland wilde om daar een betere tandarts te vinden) werd ingezet om via de mainstream media iedereen het eindeloze leed van de asieltoeristen te laten doorleven, om zieltjes te vinden voor de neo-communistische gedachte dat de westerse burger schuld heeft aan alle leed van deze wereld.

Diezelfde overheid maant ons niet overspannen te reageren na de gebeurtenissen op 13 november in Parijs, na de fluitconcerten in een Turks voetbalstadion tijdens die minuut stilte ter nagedachtenis aan de slachtoffers, na de feestende moslim-kinderen op diverse scholen bij het herdenken van de doden.
Strengere controles aan de buitengrenzen van Schengen, controles aan de Nederlandse grens, registratie van wie ons land binnenkomt, wie in Europa en daarbuiten van A naar B vliegt, wie met een witte Mercedes vanuit België naar de binnenstad van Rotterdam rijdt, dat is allemaal zo overdreven en het leidt tot niets.

En bovendien, zoals Koenders (nog steeds in het VARA radioprogramma 'Spijkers met Koppen') opmerkte: "autonome naties hebben geen bestaansrecht meer, in een wereld die door handel en internet ge globaliseerd is!"
Nu maar hopen dat de AFA van Lutz Jacobi niet heeft meegeluisterd (maar daarover een andere keer, meer).

Die controles (niet alleen aan ONZE grenzen, maar ook met camera´s in de binnensteden, ook door digitale communicatie op te vangen en te analyseren, ook door vluchtbewegingen van burgers te registreren), die controles doen natuurlijk inbreuk op de privacy. En voor neo-communisten is privacy heilig. Liever 130 doden op een willekeurige vrijdag in november, dan dat de AIVD weet waar potentiële terroristen zich bevinden en welke plannen zij beraden.
En al die data, dat wordt zoveel, teveel om nuttige informatie uit te halen, beweerde zo´n privacy-minkukel afgelopen vrijdag bij BLT op BNR.

Onze bestuurders, onze politici en onze ambtenaren weten echt niet waarover zijn het hebben. En omdat zij geen verstand van zaken hebben, berijden zij stokpaardjes waarvan zij denken dat zij er stemvee mee kunnen paaien. Overigens loopt dat stemvee hard weg, als ik alle peilingen moet geloven.

Al die data? Nooit gehoord van Big Data & Analytics?
In 1973 las ik de roman 'De G.O.D. computer', van David Gerrold; een originele versie op de toekomstige ontwikkeling van de computer en de relatie tot zijn omgeving: Computer HARLIE als zelfstandig ontwerper van een feilloze denkmachine!
Wat toen science fiction was, is inmiddels werkelijkheid. Automatiseringsgigant IBM heeft een supercomputer ontwikkeld: WATSON.
En WATSON kan heel veel meer dan HARLIE zelfs in zijn stoutste dromen had kunnen bevroeden.
WATSON kan niet alleen in een fractie van een seconde TB´s aan informatie lezen en analyseren, WATSON kan ook verbanden leggen en conclusies trekken, WATSON kan vervolgens ook optimale strategieën ontwikkelen om problemen op te lossen die te moelijk zijn voor onze bestuurders, onze politici en onze ambtenaren.

Overigens moet ik wel een kanttekening maken. De naam WATSON is nogal besmet, in mijn optiek. Thomas J. Watson werd halverwege de Tweede wereldoorlog bestuursvoorzitter van International Business Machines (IBM). Niets mis mee, totdat je het boek 'IBM en de Holocaust' (Edwin Black, 2001) hebt gelezen. IBM had al voor en tijdens, maar ook na de Tweede Wereldoorlog meer dan 90% van de markt voor ponskaartlezers/ponskaartsorteerders in handen. Herman Hollerith had ooit een geweldig systeembedacht om gegevens op te slaan op ponskaarten en technologie ontwikkeld om niet alleen die gegevens te kunnen lezen, maar ook te kunnen sorteren.
Met die technologie konden alle adresgegevens van in Amsterdam (of in andere steden) wonende Joden worden opgehoest, konden overzichten worden geproduceerd van Joden, half-Joden, zigeuners en andere, volgens de Nazi´s, Untermenschen.
In de periode 1933-45 was Nazi-Duitsland een goede en zeer winstgevende klant van IBM. Watson en Hitler kenden elkaar persoonlijk.
Ergo: "wees voorzichtig met big data en met big blue!"
Grappig om te weten is dat Watson in 1943 zei "I think there is a world market for maybe five computers" en daarmee heeft hij het ongelijk aan zijn kant, sinds wij allemaal een computer op tafel hebben staan èn een computer in onze broekzak hebben zitten. Computers waarmee wij voortdurend via internet zijn verbonden, zodat wie dat wil kan volgen waar wij zijn, zien wat wij doen, lezen wat wij denken.

Ik maak mij niet zoveel zorgen over mijn privacy.
Ik ben een braaf mens, ik werk hard, ik betaal mijn hypotheek, ik rijd nooit te hard, ik pleeg geen overspel en ik ben geen moslim.
Dus ik heb weinig te vrezen.

In dat verband zij nog opgemerkt dat de in neo-communistische kringen alom gewaardeerde Diederik Samsom afgelopen donderdagavond na alle debatten stelde dat geradicaliseerde moslims (en waarschijnlijk ook andere tegenstanders van het linkse multiculti-maakbaarheidsdenken) opgesloten moeten worden in TBS-klinieken.
DENK DAAR MAAR EENS OVER NA.


POST SCRIPTUM

Nu weet je nog steeds niet wie Wim van Rooy is.
Wim van Rooy is auteur van het boek 'Waarover men niet spreekt'
Ik heb dat boek ZOJUIST BESTELD en ik vind dat JIJ dat ook moet doen: BESTELLEN en LEZEN, LEZEN en LEREN.
Al maanden voor het verschijnen veroorzaakte dit boek een enorme ophef in Vlaanderen en Nederland. Nooit eerder riepen gelouterde en bezonken gedachten zoveel weerstand op, nog voor ze publiek uitgesproken waren.
Nu staan ze dan eindelijk gedrukt. Wim van Rooy trekt ten aanval tegen heel Vlaanderen in deze klassieke polemiek en intellectuele autobiografie. De heilige huisjes van Vlaanderen, Nederland en Europa anno 2015 moeten eraan geloven. Met de nodige knipogen naar eigen belevenissen van vroeger en nu, hakt hij in op de evolutie van de Europese Unie, de mislukte multiculturele samenleving, de impact van de soldatengodsdienst die de islam volgens hem is en de intellectuele erfenis van mei ’68, waar hij zelf een product van is.
Net zoals de politieke elite collaboreren de mainstream media en de intellectuele klasse met instellingen en ideeën die nefast zijn voor een gezonde samenleving. De klerken verraden ons en masse. Er wordt volop gecapituleerd voor de vijanden van de democratische rechtsstaat en de vrije samenleving. En dus veegt Wim van Rooy in zijn nieuwe boek de vloer aan met menig politicus, academicus en journalist.
Waarover men niet spreekt is een polemisch-biografisch getint vervolg op de bestseller De malaise van de multiculturaliteit (2008), het boek waarvoor hij wel eens ‘de Vlaamse Paul Scheffer’ werd genoemd en waarvoor hij werd geprezen door mensen als Etienne Vermeersch, Dirk Verhofstadt, Benno Barnard en Paul Cliteur. Met ‘Waarover men niet spreekt’ wordt Wim van Rooy ongetwijfeld de Vlaamse Éric Zemmour.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen